ช่วงนี้อัพเดตเอนทรี่ถี่เหลือเกิน แถมเอนทรี่นี้ก็คงเศร้าที่สุดแล้วล่ะสำหรับผม 
ตลอดเวลาที่ผมคบกับแฟนมา เค้าสอนให้ผมรู้จักคำว่ารัก เสียใจ ดีใจ มีความสุข ความเหงยามคิดถึงกัน แค่ได้ยินเสียงผมก็ดีใจแล้วมันเป็นอะไรที่พูดยามาก เวลามีความสุข้างในมันพองโต มีความสุขก็มากขึ้นเป็น2เท่า เค้าเหงาเศร้าก็เราปลอบกลับกันเรามีปัญหาเค้าก็เคียงข้างเรา เป็นคนที่คอยให้กำลังใจเสมอมา
ผมเริ่มหลงรักเธอคนนี้เมื่อช่วงปิดได้ไม่นาน ผมซึ่งคุยกับเธอคนนี้มานานเป็นปี ผมไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นเลย ผมเห็เธอเป็นน้องสาวเสมอ จนวันหนึ่งผมรู้สึกแปลกไปเมื่อเธอพูดเรื่องของเธอให้ผมฟัง ผมไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมผมถึงรู้สึกแบบนั้น ผมเริ่มหึงเมื่อเธอคุยกับคนอื่น ซึ่งในขณะนั้นผมก็ยังคงแอบชอบเพื่อนผมอยู่ แต่เหมือนทุกอย่างมันพาไป ผมลืมมรักที่ผมเก็บมานาน ผมคิดถึงแต่เธอคนนี้เสมอ จนวันที่ผมไปเที่ยว ตามเอนทรี่นี้ เกาะหมูทัวร์ไทย ผมใช้เวลาคุยโทรศัพท์กับเธอนานมากไม่เหมือนกับที่คุยกับคนอื่นจนวันใหม่ ผมซึ่งหลงรักเด็กน้อยคนนี้ไปแล้ว ได้สัญญาว่ากลับบ้านผมจะร้องเพลงออกหน้าไมค์วิทยุให้ฟัง(www.zone-it.com) และผมก็กลับมาร้องให้ฟัง โดยเพลงนั้นเป็นเพลง บอกรักเบาๆ ของเอ็ม และวันถัดมาเธอก็จัดวิทยุและร้องให้ผมฟังด้วย จนวันที่ 23 มีนาคมซึ่งผมมั่นใจแล้วว่าผมรู้สึกยังไงกับเค้า เมื่อเค้าบอกผมทาง MSN ว่าวันนี้วันเกิดคนที่เค้าแอบชอบเมื่อก่อน และเค้ากำลังร้องไห้อยู่ ผมซึ่งจัดวิทยุได้เปิดเพลง แชร์ ของ POTATO หลังจากนั้นเค้าก็โทรหาผม และขอบคุณ ผมซึ่งสงสารหรืออะไรก็ไม่รู้ได้ร้องไห้พร้อมกับเค้าเมื่อเค้าเล่าให้ฟัง จนเค้ายังแอบหัวเราะและแอบกัดผมเล็กน้อยว่าไม่ใช่เรื่องของผมจะร้องทำไม หลังจากนั้นไม่นาน ผมก็ได้รับจดหมายจากเค้า ผมอ่านไปยิ้มไป และผมได้เขียนตอบกลับไป จนวันที่26 มีนาคม เค้าก็เรียกผมว่า CAPPUCCiNO ซึ่งเค้าเรียกผมให้คล้องเข้ากับ CORNETTO ที่ผมตั้งให้เค้า ผมไม่เริ่มดีใจที่เค้ารับความรู้สึก และวันที่ 27 มีนาคม เวลา 23.55 ผมได้ขอเค้าเป็นแฟน และได้คบกันมา 
ปิดเทอมที่แสนสั้นสำหรับผม ผมมีความสุขมาก เค้าคอยโทรมาเช็คผมให้ไปเรียนพิเศษ ผมป่วยเค้าก็โทรมาถามอาการ เอาเป็นว่า 24 ชม. ผมเล่นคุยโทรศัพท์ได้สัก 40% วึ่งผมก็มีความมสุขถึงแม้ผมกับเค้าจะอยู่ห่างไกลกันแต่ยังไงผมก็จะไปหาเค้าให้ได้
เปิดเทอมมาผมได้สมัครสอบจุฬา และได้กำหนดวันที่จะไปหาเค้า เค้าก็ดีใจที่ผมจะไปหาซึ่งกว่าเราจะได้เจอกันก็อีกไม่นานนี้แล้ว สิ้นเดือนมิถุนายนนี้เอง แต่ความสัมพันธ์ของเรามันก็ไม่ดีตั้งแต่เปิดเทอมล่ะมั้ง เมื่อเค้าเจออะไรใหม่ๆ ผมไม่ได้ว่าเค้าเปลี่ยนไป แต่เหมือนจะมีโอกาสให้เค้าเลือกมากขึ้น เธอเป็นคนน่ารัก มีคนมากมายรุมล้อม แตกต่างกับผม ผมยังเคยคิดเลยว่าเค้ามาคบกับผมได้ยังไงแต่ผมก็ยังรอและเชื่อมั่นในตัวเค้าเสมอมา แต่อย่างว่าผมอยู่ห่างไกล เค้ามีปัญหาผมไม่สามารถไปกุมมือเค้าและแนบหน้าเค้ามาที่อกได้ เค้าเหงา และรอผม ผมก็ทนเหงา คนรอบกายต่างก็มีคู่ ผมแนะนำให้เค้าเริ่มคุยกับคนอื่น ปรึกษาเรื่องเรียนและมันก็เป็นผลดีสำหรับเค้า จนอะไรๆมันเต็มที่แล้วซึ่งผมกับเค้าคงไม่สามารถไปได้อีกแล้วมันเหมือนปฏิกริยาเคมีที่ไม่สามารถเติมเต็มได้แล้ว ทุกอย่างมันดูล้น เต็ม พร้อมเทออก ผมรู้ดีว่าเค้าเริ่มหมดใจจากผมแล้ว เพราะระยะทางมันไกลกันมาก แต่ผมก็รักเค้า เค้าก็รักผม แต่ดูเหมือนปัญหาของเรามันจะยังคงค้างคาต่อไป หากคบกันมันคงมีแต่เจ็บ ผมเจ็บ เค้าก็ต้องทนเจ็บเพราะผม ผมจึงตัดสินใจเลิก แต่ไม่ได้บอกเลิกอย่าเงต็มปาก แค่ถอยหลังออกมา
ผมไม่ได้บอกเลิกเค้าแต่ผมขอให้เค้าอยู่กับผมจนผมสามารถเข้ามหาลัยได้ ให้เค้าเป็นกำลังใจผม อยู่เคียงข้างผม เค้าก็สามารถให้ได้ ผมกลับมาเป็นพี่ชายที่มีไว้ปรึกษาได้สำหรับเค้าอีกครั้งแต่เค้าไม่ได้เป็นน้องสาวผมอีกแล้ว เค้ายังคงเป็นแฟนของผม ยังคงเป็นแฟนของผมที่ผมไม่มีวันลืม หากวันไหนเค้าสามารถรักผมได้อีกครั้งคงจะดีไม่น้อย ถึงแม้เราจะไม่ใช่พี่น้องแบบเมื่อก่อนแต่เราก็ยังคงมีกันและกัน
คำสุดท้ายที่ผมสามารถบอกได้
ขอบคุณมากนะที่ยังรักกันเสมอไม่้ว่าจะเป็นยังไง ถึงแม้เธอจะไม่ได้มีใจให้กันแต่ก็ขอขอบคุณในความรัก พี่มันแค่คนคนหนึ่งที่เคยรักกัน ความรักก็แบบนี้แหละ ยังไง ถ้าเจอคนที่ดีๆที่หลงผิดเข้ามา็ดูแลเค้าให้ดีๆและอย่าให้จากไปเพราะความผิดพลาดเล็กๆอีกล่ะ ขอบคุณนะที่รักกัน 
ปล.1 ทรุดลงบนพื้นที่หอเพื่อนแล้วร้องไห้เป็นเวลา 2 ชม. สถิติใหม่
ปล.2 โทรหาคนที่เคยชอบแล้วพล่ามให้ฟัง อีกฝ่ายทะเลาะกับแม่มาจากร้องไห้หยุดร้องทันที
ปล.3 โชคชะตาต้องการแบบนี้ก็จัดให้
และ....
HBD Exteen ขอบคุณที่มีพื้นที่ให้ผมระบายอะไรไร้สาระ รู้สึกว่าสุขสันต์วันเกิดให้เว็บนี่สั้นจังแฮะ เอาเป็นว่าขอให้รุ่งและปรับพื้นที่ให้เก็บไฟล์ได้มากๆด้วยนะครับ หุหุ ขอบคุณ Exteen ที่มีที่ให้ผมระบาย ขอบคุณ Zone-ITที่ทำให้ผมและเธอรักกัน และขอบคุณ @9tana ที่มีเซิฟเวอร์ให้จัดวิทยุ
ขอบคุณทุกสิ่งที่ทำให้เป็นแบบนี้
ขอบคุณที่รักกันนะเอ๋
มาวันนี้ก็เลยมีของมานำเสนอกัน นั่นก็คือ
